| Logs van Bananenmilkshake |
--- Archief ---
|
|
29-09-2006 - Sportdag
Jawel, gisteren hadden we een sportdag op school. Was best wel funny...
De ellende begon 's ochtends al, toen mijn moeder om kwart over zeven schreeuwend mijn kamer binnenkwam; 'OPSTAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAN, JE BUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUS!!' (die dus om twintig voor acht vertrekt). God, mijn haar zag er vreselijk uit! Gelukkig was die dag mijn inspiratie bereid mij enkele dingetjes in te fluisteren. Een simpele, losse dot en een leuke bloem in m'n haar en het zag er opeens niet meer zo vreselijk uit! Ik maakte snel mijn tas, vluchtte het huis uit en wachtte op mijn bus. Die zat zoals gewoonlijk weer propvol (Da's leuk hoor, oksels snuiven. En stukken goedkoper dan cocaïne!). Uiteindelijk kwam ik aan het station aan, waar ik maar even moest wachten op mijn volgende bus (dit schooljaar is nog niet langer dan 10 minuten te laat geweest, een vooruitgang!). Wanneer ik aankwam op school kreeg ik meteen hoofdpijn. Dag uniform, welkom niet-uniform. Juist ja, voor de sportdag mochten we in sportieve kledij komen en niet in het gewoonlijke depressieve blauw/zwart-uniform. De bel ging en ik ga naar mijn rij, waar een meute uitgelaten pubers staat te schreeuwen. Ik deel mijn druivensuikers aan de halve klas uit en mijn rolletje is dan nu ook bijna op. We vertrokken met onze klas naar de bus die ons naar de Nekker zou brengen. Ook deze bus zat propvol, maar ik had in elk geval m'n vriendinnen om lol mee te maken.
Het eerste dat we deden was badminton. Heel funny om te zien hoe Joren en Vincent-Viktor elkaar castreren met hun raket, om vervolgens heel de zaal vol te schreeuwen. Vervolgens mochten we naar buiten. Avonturen beleven met Robin (de begeleider). God, die is echt wel jummie. De pamperpaal was gigantisch lollig. Het kwam erop neer dat een gefreakt persoon (Ruben en Silke G.) de klas vertrouwden om vervolgens op een paal te klimmen die alleen werd tegengehouden door de klas. No way dat ik zoiets probeer, met mijn klas? Ja DAAG! Daarna gingen we boogschieten. Robin vroeg meteen of er van die speciale gevallen in onze klas zaten; linkshandigen. 'JA, IKKUUUUUUUUUH!' stak ik gillend mijn hand in de lucht. Mooi, ik kreeg dus een aparte uitleg. WOEI!! Het boogschieten ging niemand echt goed af, maar we hadden echt wel superveel lol. En voor we het wisten was de ochtend voorbij en konden we gaan eten.
Na de middag gingen we streetdancen. Tres funny om je klas zo te zien klungelen, de jongens dan toch. Daarna deden we oriëntatieloop. Klinkt gigantisch saai, maar kan superleuk worden als je met twee groepen gibberende en schreeuwende meiden samenwerkt, om vervolgens heel luidruchtig idiote liedjes te zingen. Voor we het wisten was de sportdag voorbij en moesten we terug naar school. Op school aangekomen was het nog maar drie uur, hetgeen betekende dat we ons nog 3 kwartier lang moesten amuseren met spelletjes als pang en vlaggenstok. Kinderachtige spelletjes die ondanks alles heel erg leuk kunnen zijn.
Ondertussen kwamen de schoolbussen aan en kon iedereen naar huis. Op de bus richting Lier waren Vincent en ik de aangewezen persoon om Channi op te vrolijken. Al ietsje vrolijker stapten zij en Vincent uit aan de Veemarkt, en bleef ik vervolgens heel allenig achter, tot ik uitstapte aan de Rolwagenstraat. Daar wachte ik op Hem, en ja, Hij kwam al snel. De bus liet nog een hele tijd op zich wachten. Niet dat ik dat zo erg vond, ik kon op die manier langer naar Hem staren! De (alweer) propvolle bus kwam, Hij stapte in en ik volgde hem snel. Door het feit dat de bus zo vol zat, had ik natuurlijk een geweldig excuus om regelmatig zijn arm aan te raken. Z'n T-shirt rook trouwens naar waspoeder. En Zijn lach is geweldig om te horen. God, ik ben verliefd. Na twintig minuten vertoeven in de hemel, moest ik hem achterlaten in de bushel en kon ik naar huis, waar ik uitgeput op mijn bed neerzakte en heerlijk begon te dagdromen. God. Mijn dag was helemaal goed.
Vandaag hebben we pedagogische studiedag. Ik heb geen school en zit samen met onze kater Mazzel thuis. Alleen, 't kot voor mij alleen. Jeah.
Tot de volgende!
Gepost door: op 29-09-2006 om 11:28
|
|
23-09-2006 - Shopping
Het overkomt iedereen; je loopt door de stad, in een poging nog net de bus van 8u te halen en ziet het dan plots. Het bloesje. Hét bloesje. Het bloesje! Het bloesje dat je leven zal veranderen. Precies, dat bedoel ik. Zo'n leuk bloesje dat je absoluut prachtig vind en je absoluut moet hebben. Ja, moet. Je werpt een snelle blik op het prijskaartje. Oeps. Toch net te duur. Je staat nog een tijdje overrompeld te kijken naar het bloesje dat je leven zou hebben veranderend, tot je beseft dat je je bus gemist hebt, je het bloesje niet kan hebben, en dat je nu helemaal geen kans meer maakt bij De Jongen. Shit.
Kleedgeld. Ik haat het. Want ik krijg het niet. Ik krijg wel zakgeld, soms. 2.50€ per week. Nope, niet veel, I know. Dus ging ik even gebruik maken van het o zo bekende World Wide Web. Effe googlen...
En ja hoor, ik krijg gewoonweg te weinig zak-/kleedgeld. Dankjewel, lieve mamie.
Oké, ik pas regelmatig op m'n broertje, en oké, dat verdient goed, maar mijn moeder heeft liever iemand anders, omdat ik zogezegd niet goed voor m'n broertje zorg. (Onzin!)
Waar komt dit in feite allemaal op neer, ik moet gewoonweg meer geld hebben, voor Het Bloesje.
Gepost door: Banaan op 23-09-2006 om 14:25
|
|
|